Persoonlijk

Wanneer je op zoek bent naar verandering, maar ook zekerheid wilt

Afgestudeerd. Tijd voor een nieuwe baan. Tijd voor een nieuw leven. Laatst had ik een gesprek met een goede vriendin waarin wij het hadden over het leven na het afstuderen. Beide hadden we het idee dat we niet voldeden aan de verwachting die de meeste mensen hebben als je zegt dat je afgestudeerd bent.

Voor veel mensen is het ideaalbeeld om na het afstuderen een fulltime baan in de richting van je studie te hebben, een koophuis, tijd om te gaan trouwen, kinderen krijgen, een auto (zoals een Audi) en kansen op een grote en mooie carrière, waarin je meer gaat verdienen dan Jan Modaal. Oké, dat is misschien wel heel wat overdreven, maar dat je een fulltime baan hebt in de studierichting is wel voor veel mensen vanzelfsprekend.

Terug naar het gesprek. Die vriendin had het idee dat ze niet aan de verwachtingen voldeed die andere (en zijzelf) hadden van een afgestudeerde. Ik begreep haar, want dat gevoel ervaar ik ook. Als mensen aan mij vragen wat ik ga doen zeg ik haast met een beetje schaamte “ik ga niks in mijn studierichting doen”. Dat probeer ik goed te praten door te zeggen “ik vind het niet leuk om met zieke mensen te werken”. En dat is ook zo, want ik wil geen diëtist worden, misschien wel iets met voeding gaan doen. Alleen nu niet. Wel wil ik zekerheid, een fulltime baan, weekenden vrij zijn, het ‘grote mensen leven’ instappen. Het probleem is alleen: ik weet niet wat voor zekerheid, baan of ‘grote mensen leven’ ik wil. Het voordeel is dan weer: ik weet ook wat ik niet meer wil: werken in de supermarkt. Iets wat ik de afgelopen 11 jaar met ontzettend veel plezier gedaan heb in de blauwe grootgrutter.

Het gras is altijd groener aan de overkant

Wanneer ik zie dat net-afgestudeerde een baan krijgen aangeboden bij hun stageplek, denk ik wel eens: ben ik nou zo anders dat ik dat niet heb. En ik weet dat ik daar niet over moet nadenken. Ik leef mijn eigen leven, ik doe wat voor mij goed is, maar toch word je dan een beetje boos op jezelf. Alsof het lijkt dat ik niet de moeite doe om iets te vinden. Alleen is dat niet waar. De afgelopen twee maanden heb ik wel iets van vijf sollicitaties gehad bij allerlei verschillende bedrijven. Van afdelingsmanager bij de supermarkt tot leefstijlcoach bij een sportschool. Al deze functies voelde ‘niet goed’ als puntje bij paaltje kwam, omdat het geen fulltime functies waren en ik mijn weekenden nog steeds niet vrij zou zijn. Totdat ik bij een van de laatste sollicitaties uitkwam. Een functie als klantenservicemedewerker bij twee bedrijven (gesprekken bij de bedrijven volgen nog). Deze twee voelen beter en meer als een ‘grote mensen leven’, om de volgende twee redenen: fulltime en doordeweeks (dus weekenden vrij). Zal ik dan nu eindelijk gevonden hebben wat ik wil?

Verandering is goed, maar ook moeilijk

Oké, de Albert Heijn heb ik nu (bijna) afgesloten. Een periode waarin ik mijzelf ontzettend ontwikkeld heb. Een periode waarin ik ups en downs heb gehad. Een periode waarin ik een paar keer op het punt stond om ontslag te nemen, maar telkens weer terug kwam. Nu is het dan zover. Nu is de Albert Heijn periode echt klaar en die verandering voelt goed. Moeilijk, maar goed. Het is tijd om een nieuwe periode in de stappen. De periode na het afstuderen. Wat die periode ook wordt, ik hoef niet te voldoen aan het ideaalbeeld wat anderen (en ik ook een beetje) hebben van een afgestudeerde. Eigenwijs als ik ben, bewandel ik mijn eigen weg, in mijn tempo en in mijn idee van wat goed voelt.

Liefs,
Anneloes

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: