Persoonlijk

Update: Wat is er gebeurd de afgelopen tijd?

Het is een geruime tijd geleden dat ik iets heb geplaatst op mijn website. Mijn website lag er namelijk een tijdje uit, maar nu is het weer online! Tijd om weer te gaan schrijven over alles wat mij bezighoudt in het dagelijkse leven. Om te beginnen wil ik dit blog wijden aan een update van mijn leven en als dat je niet interesseert? Dan lees je het gewoon lekker niet, toch?

Somber, moe en een verslagen gevoel

Zoals je in dit blog kunt lezen is in september mijn relatie uitgegaan met Thijs. Nooit geweten dat je hier zo kapot van kan zijn. Ik heb dan ook tot en met december hier grote moeite mee gehad. Er zaten dagen tussen dat ik kon huilen. Er zaten dagen tussen dat ik kon lachen. Er zaten dagen tussen waarin ik beide deed, maar ik voelde mij gewoon niet fijn. Ik was mentaal en lichamelijk uitgeput.

Mentaal, omdat het verwerken ontzettend veel energie gekost hebt. Elke plek in Den Haag waar ik met Thijs geweest ben was moeilijk om langs te komen. Elk moment van de dag was moeilijk, omdat er altijd wel een punt van herkenning was van onze relatie, zoals ’s ochtends samen wakker worden, het moment dat hij naar zijn werk ging en het moment dat hij terug kwam van werk. Allemaal kleine dingen die ineens heel groot worden. Al de energie die dit kostte uitte zich in prikkelbaarheid, slecht kunnen concentreren en vergeetachtigheid. Ook had ik geen zin om dingen te ondernemen, omdat ik mij behoorlijk ongelukkig voelde. Het klinkt misschien wat heftig, maar ik voelde mij best ongelukkig in die periode. Gelukkig had ik (en heb ik) de liefde van mijn familie mogen ontvangen. Ik geloof dan ook dat ik zonder hen nu nog niet hier bovenop was gekomen.

Naast dat ik mentaal uitgeput was, was ik ook lichamelijk gesloopt. Hierbij komt het stukje eetstoornis weer naar boven. Op momenten dat ik mij rot voel, wil ik mijn lichaam gaan uitputten. Alles om het nare gevoel te onderdrukken. Dit uitte zich in elke dag sporten en daarnaast ook nog heel veel bewegen. Nu ik het zo opschrijf is het een gekke gedachte en idee. Want waarom zou je jezelf dit aandoen? Gebrek aan zelfliefde? Ik denk het.

En nu verder

Ondertussen is het alweer februari. De feestdagen zijn voorbij, de zon gaat weer vaker schijnen en ook het leven lacht mij weer toe. Langzamerhand voel ik mij steeds beter. Ik kan weer meer genieten van de kleine dingen in het leven, er verschijnt weer vaker een lach op mijn gezicht en ik ben dankbaar voor het leven dat ik nu leid.

Dat wil niet zeggen dat ik elke dag met een grote glimlach op mijn gezicht zit, want er zijn nog altijd dagen dat ik mij rot voel. Gelukkig wel in de minderheid.

Voor nu: ben ik bezig met mijn scriptie, krijg ik lentekriebels van de zonnestralen, sport ik nog steeds graag, eet ik nog steeds veel groenten en fruit, eet ik voor 99,8% plantaardig en ben ik blij zoals ik ben en zoals het leven is.

Want perfectie ga ik niet bereiken en wil ik ook niet bereiken. Aan perfectie heb je niks. Perfectie is saai en een doodlopende weg. Een weg die aan het einde toch niet meer beter kan worden.

Geniet van het leven. Amen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: