Persoonlijk

Ik en Mijn Eetstoornis #Deel 3

Vandaag weer het laatste deel van #PERSONAL. In het laatste deel beschrijf ik hoe het nu met mij gaat, of ik nog tegenslagen heb en wat ik verwacht in de toekomst. 

Het gaat lekker

Het leven gaat weer zijn gangetje en ben gelukkig met hoe het nu gaat. Ik heb een lieve vriend waar ik mee samen woon, op school gaat het goed en heb het naar mijn zin op het werk. Had je mij in het begin van mijn eetstoornis verteld dat mijn leven er zo uit zo zien over een aantal jaar, dan had ik je waarschijnlijk vierkant uitgelachen. Nooit gedacht dat ik ooit nog gelukkig kon zijn.

Helemaal vrij nu?

Toch wil ik niet zeggen dat de eetstoornis volledig weg is. Ik geloof er namelijk in dat het altijd een stukje van je leven zal zijn en dat het belangrijk is om hier alert op te zijn. Zo heb ik in 2017 gemerkt dat de eetstoornis weer een beetje naar boven kwam drijven. Ik had namelijk een nieuwe racefiets gekocht en die moest ik natuurlijk gaan uitproberen. Ook dat begon onschuldig met 1 tot 2 keer in de week een stukje fietsen, maar het begon al snel een obsessie te worden waarbij ik minstens 4 keer in de week ging fietsen en dan ook nog eens 3 tot 4 keer in de week hardlopen.

Ik werd weer dunner

Mensen in mijn omgeving gingen het merken en ook ik merkte het zelf weer: mijn menstruatie was weer gestopt. Ik vertelde dit aan mijn vriend en ik schok van zijn reactie, want ik had hem namelijk iets beloofd: “ik zou het nooit meer zover laten komen”. Ik had mij niet aan die belofte gehouden, want ik had het weer zover laten komen. Samen met mijn vriend heb ik afgesproken om eerst te gaan stoppen met hardlopen voor een aantal weken en fietsen maximaal 2 keer in de week te gaan doen. Naast het sporten moest ik ook weer letten op de voeding, want ook dit begon weer obsessief te worden.

Steun en vechten

Door de steun die ik kreeg had ik de kracht om er weer tegen te vechten. Ja, ik vond het verdomd lastig. Eten tegen je zin is niet altijd even makkelijk, maar wel onwijs belangrijk als je wilt aankomen. Ik wou weer gezond zijn en kunnen genieten van het eten. Langzamerhand begon ik weer aan te komen en heb ik afgesproken dat ik weer 1 keer in de week ga hardlopen, omdat hardlopen voor mij een stukje ontspanning is.

En hoe nu verder?

Ik heb het geaccepteerd dat ik altijd last zal hebben van tegenslagen. Zo merk ik ook in de winter dat ik het wat zwaarder heb. De dagen zijn koud, nat en donker en om mijn sombere gevoel te negeren probeer ik hard voor mijzelf te zijn. Toch heb ik het nu in de hand en kan mijzelf -wel met mate- rust gunnen. Dit zal altijd in de toekomst zo blijven, maar ik kan er mee leven én het beïnvloedt niet mijn hele leven meer.

 

 

Reacties uitgeschakeld voor Ik en Mijn Eetstoornis #Deel 3
%d bloggers liken dit: