Persoonlijk

Ik en Mijn Eetstoornis #Deel 2

In het eerste gedeelte van deze serie heb ik verteld hoe mijn eetstoornis is ontstaan en wat mijn gedachtes waren in de tijd van de eetstoornis. In het tweede deel van deze serie vertel ik hoe mijn herstel er uit heeft gezien. 

“Ik was op”
Ik had besloten dat ik klaar was met de eetstoornis

In 2013 dacht ik klaar te zijn met de eetstoornis, want ik was bij een diëtist geweest en de nodige kilo’s aangekomen. Helaas kwam na een jaar de eetstoornis weer dubbel en dwars terug. Ik had weliswaar een gezond gewicht, maar mijn gedachtes over voeding waren nog niet gezond. Het begon weer onschuldig en klein, maar wel langzamerhand weer groter. Dit heb ik een jaar uitgehouden totdat ik op een dag na school huilend thuis kwam “Ik kan het niet meer”.

Mijn lichaam en geest waren leeg

Die avond dat ik huilend thuis kwam uit school had ik het gevoel dat mijn hele lichaam was leeggezogen en dat er geen energie meer inzat. Ik stond op instorten. Die avond heb ik ook een van de moeilijkste beslissingen uit mijn leven (tot nu toe) genomen: ik ging stoppen met de studie. Een jaar rust en werken aan mijn gezondheid om weer terug in de maatschappij te komen. Het klinkt heerlijk, een jaartje geen school en lekker veel rust. Toch was dit wel het zwaarste jaar dat ik heb meegemaakt. Ik heb veel gehuild om en gevochten voor mijn eetstoornis. Gesprekken met een vertrouwenspersoon om te leren weer rust in mijn hoofd te vinden. Langzamerhand ging het weer beter met mij en besloot ik om weer te gaan beginnen met de studie.

Onderdeel van de maatschappij

In februari 2015 heb ik een gesprek gehad met de decaan om weer te beginnen aan de studie. Die dag kan ik mij nog heel goed  herinneren. Ik had die dag het gevoel dat ik weer deel uitmaakte van de maatschappij. Ik zat in de trein. Ik liep naar school toe. Ik liep door de stad. Ik at een broodje bij de Bakker Bart. Ik ging weer terug naar huis. Zoals ‘normale’ mensen dat doen. Toen ik thuis kwam was ik ook weer helemaal enthousiast over het schoolleven en vertelde vol trots aan mijn ouders dat ik mij die dag zo goed gevoeld hebt. Het was zo’n fijn gevoel om het idee te hebben dat je erbij hoort!

En dan de studie……

In september 2015 begon ik weer met de studie en ik merkte verandering in mijzelf. Ik was minder gestresst en kon beter omgaan met veranderingen. Toch was er één grote energie vreter aanwezig in het leven: reizen met de trein. Op een dag was ik ruim vier uur bezig met reizen en dat gaat je niet in de koude kleren zitten. Samen met mijn ouders heb ik besloten om te gaan verhuizen naar Den Haag. Ik was toe aan een eigen plek. Toch speelde bij mijn ouders nog altijd de angst dat mijn eetstoornis weer terug zou komen, want er was immers niet iemand om mij in de gaten te houden. Toch ging het allemaal goed en gaf het mij ook rust dat ik in de weekenden nog terug naar mijn ouders ging.

Propedeuse in 1x gehaald

En nu zijn we bijna twee jaar verder. In het volgende en laatste deel van deze serie vertel ik hoe het nu gaat en hoe ik omga met tegenslagen.

%d bloggers liken dit: