Persoonlijk

No longer vegan? Serious?

Het lijkt de laatste tijd wel een trend onder de veganisten. Menigeen veganist besluit ineens om niet meer plantaardig te gaan eten. Allemaal om verschillende redenen. Ook ik heb besloten om niet langer volledig plantaardig te eten. Benieuwd waarom ik niet meer volledig plantaardig eet? Lees dan snel verder.

Wat vind je van de Green Happines?

Dat was een van de eerste vragen die mijn vorige relatie aan mij vroeg tijdens de eerste date (dat was in de tijd van het commentaar van Arjan Lubach op de Green Happnes in het tv-programma: Zondag met Lubach). Ik zei ook letterlijk tegen hem: “ja, ik vind het een beetje onzin. Die meiden overdrijven wel een beetje“. Een week later kwam ik erachter dat hij veganist is.

Ik begon met andere ogen naar dit voedingspatroon en deze manier van leven te kijken. Ik proefde de lekkerste gerechten en zag dat een plantaardig voedingspatroon ook ontzettend lekker en veelzijdig is. Langzamerhand begon ik ook steeds meer plantaardig te eten en twee maanden later at ik ook volledig plantaardig. Ik stond volledig achter mijn keuze, want samen plantaardig eten was immers leuker dan alleen.

Het ging mij goed af

Het eerste jaar dat ik plantaardig at ging het heel goed met mij. Ik zat lekker in mijn vel, had het gevoel dat mijn huid beter werd (nee, dat is geen fabeltje in mijn geval) en had ook meer energie. Toch ging het na dat jaar ineens mentaal weer wat minder goed. Ik ging het plantaardige voedingspatroon gebruiken als smoesje om onder bepaalde sociale eetmomenten uit te komen of als smoesje om dat stuk appeltaart af te wijzen. Niet wetende dat ik de eetstoornis hiermee voedde, want ik dacht immers goed bezig te zijn. Ik deed niet mee aan het dierenleed.

En toen was het over

Ook nadat de relatie na anderhalf jaar over was, heb ik nog een half jaar plantaardig gegeten. Ik stond er nog steeds achter en wilde koste wat kost plantaardig blijven eten. Niet omdat ik geen vlees en zuivel meer lust, maar omdat ik hiermee mijn eetstoornis kon blijven voeden. Totdat ik op een gegeven moment inzag dat ik niet de persoon ben om een plantaardig voedingspatroon te volgen. Ik geniet er namelijk ook van om af en toe zuivel te eten of een keer een stukje vlees of vis. De eetstoornis vond plantaardig eten heel fijn, maar ik niet.

Dus nu alleen maar vlees, vis en zuivel?

Nee, dat zeker niet. Ik ben wel heel anders tegen deze industrie gaan kijken. At ik vroeger met gemak elke dag vlees bij de avondmaaltijd of op brood en daarbij ook nog ruimschoots zuivel en eieren, doe ik dat nu niet meer. 1: omdat ik daar geen behoefte aan heb. 2: ik vind het totaal niet nodig en 3: plantaardig eten heeft mij wel veel gebracht op het gebied van de voedselindustrie.

Ik eet op dit moment voor ongeveer 75% plantaardig en de overige 25% eet ik niet plantaardig. Daarbij eet ik 1-2 keer in de twee weken vlees of vis (of wanneer het een keer zo uitkomt). Ik voel mij hier op dit moment goed bij. Weer wat relaxter met voeding om kunnen gaan, brengt zoveel meer plezier dan constant bezig zijn wat je wel en niet kan eten.

Door te stoppen met volledig plantaardig eten geef ik de eetstoornis geen ‘voeding’ meer, maar geef ik juist de echte ik de voeding die het verdient!

Wat vind jij van een plantaardig voedingspatroon? Laat het weten in de comments!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: