Persoonlijk

I GOTTA HAVE FAITH

Dit artikel schrijf ik nadat ik het lied van George Michael hoorde: Faith. Want dat is wat ik heb. Vertrouwen in mijzelf en vertrouwen in de toekomst. Nadat ik door de woonkamer heb gedanst ben ik gaan zitten en begonnen aan dit blog.

Ten eerste: dit wil niet zeggen dat ik constant vol zelfvertrouwen zit. De onzekere momenten zitten er zeker bij. Toch heb ik de afgelopen weken mogen ervaren hoe zelfvertrouwen voelt. Zelfvertrouwen in alles wat het leven te bieden heeft en wat ik het leven te bieden heb. In dit blog staan een aantal tekenen waardoor ik laat zien dat ik zelfvertrouwen uitstraal!

 Ik ga mijzelf niet meer de schuld geven van alles
Spijt en schuld zijn twee woorden die ik uit mijn woordenboek wil schrappen. Want waarom zou ik spijt en schuldgevoelens hebben voor iets wat in het verleden gebeurt is? Een voorbeeld: de eerste dagen nadat mijn relatie over was, had ik ontzettend veel spijt en schuldgevoelens. Ik gaf mijzelf constant de schuld: ‘wat als ik eerder hulp had gezocht. Wat als, wat als, wat als’. Nu weet ik dat het niet mijn schuld is en dat schuldgevoelens en spijt nergens voor nodig zijn. Op dat moment heb ik gehandeld zoals ik dacht dat goed was. Niet meer, niet minder.

Ik ga mijzelf belangrijker vinden dan de rest
De afgelopen jaren heb ik mijzelf niet voldoende lief gehad. Ik deed alles voor een ander, maar had geen idee hoe ik voor mijzelf moest zorgen. Nu is het moment aangebroken dat ik voor mijzelf moet gaan zorgen. En dat voelt goed. Heb ik zin om met een dekentje op de bank te liggen? Dan doe ik dat! Ik ga mijzelf ten alle tijde op de eerste plaats zetten. 

De-geef-nooit-op-show
Ik heb lange tijd gedacht dat ik het toch allemaal niet aankan. Stage lopen? Nee, niet voor mij bestemd. Ik kan dat toch niet. Ik heb jarenlang niet in mijzelf gelooft. Gelooft dat ik iets kan. Dat ik ergens goed in ben. Ik ging er altijd vanuit dat ik zal gaan falen. Dat is niet zo. Want wat heb ik nu geleerd? De stage is helemaal niet zo moeilijk als ik dacht en de collega’s vinden mij ook gewoon aardig. Wou ik dit allemaal opgeven door mijn stomme onzekerheid?

Het is nooit goed genoeg
Gek genoeg vind ik bij andere iets al vaak snel goed genoeg. Bij mijzelf is dit een ander verhaal. In mijn ogen doe ik het nooit goed genoeg. Ik kan nog wel harder sporten, nog gezonder eten, nog meer voor school doen, nog meer werken bij de Albert Heijn. Totdat ik ben uitgeblust en nergens meer op kan concentreren. Nu weet ik: alles wat je doet is goed. Op een voorwaarde: zolang je het doet met goede bedoeningen. 

Accepteren van mijn lichaam
Al dat harde sporten en gezond eten was bij mij een teken dat ik mijn lichaam niet accepteerde. Ik gunde mijzelf die rust niet, omdat ik altijd in beweging moest zijn. Zo is de stage voor mij ook een goede les. Een geruime tijd stil zitten op een stoel, waarbij je niet even makkelijk kan opstaan om even een rondje buiten te wandelen of wat push ups te gaan doen. Ik accepteer nu dat ik stilzit. Ik accepteer dat het goed is dat mijn lichaam ook rust krijgt. Ik accepteer dat ik niet constant hoef te sporten/bewegen. 

Zoals ik hierboven al beschreef. Regelmatig heb ik nog aanvallen van onzekerheid. Het gevoel dat ik niet klaar ben voor de wereld. Toch heeft deze relatiebreuk mij heel veel gebracht. Ik voel mij nu een heel stuk krachtiger. Krachtiger omdat ik in korte tijd heel veel heb bereikt. Krachtiger omdat ik allemaal fijne mensen om mij heen heb. Krachtiger omdat ik trots ben op wie ik ben. 

En zoals George Michael zong:

‘Cause I gotta have faith
I gotta faith
Because I gotta to have faith faith
I gotta to have faith, faith, faith

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *