Persoonlijk

Een Frisse Morgen In Parijs

Dit blog schrijf ik nog met de tranen vers in mijn ogen. Ik heb mij niet aan mijn eigen belofte gehouden. Ik ben teleurgesteld in mijzelf. Waarom zorg ik er toch voor dat de sfeer verpest wordt? Waarom laat ik een stom klein dingetje zo’n grote rol spelen in mijn leven. Ik wil het niet. Het is het niet waard. Benieuwd waar dit over gaat? Lees snel verder.

Een frisse morgen in Parijs

Een aantal dagen voor de vakantie in Parijs had ik voorgenomen om goed te gaan genieten. Niet na te denken over wat ik ga eten en hoe duur het is. Geld speelt namelijk een grote rol in mijn leven. Bij negen van de tien dingen die ik doe of eet kijk ik eerst naar het bedrag. Waarom ik dit doe? Ik weet dat zelf niet eens, omdat ik eigenlijk geld zat heb. Daarom had ik mijzelf voorgenomen om de vier dagen in Parijs niet na te denken over geld.

De eerste dag ging het al mis

Helaas ging het de eerste dag al een beetje mis. We waren aangekomen in Parijs en hadden beide wel trek in een broodje voor de lunch. We bezochten de eerste de beste bakkerij die we tegenkwamen en wezen een brood aan. De bakker pakte het brood en in mijn ogen zag het brood er niet lekker uit. Beetje bruin aan de buitenkant. Ik had al een negatief beeld gevormd over het brood en dus weigerde ik het om te eten. Wat er op dat moment in mijn hoofd afspeelt kan ik moeilijk beschrijven. Alsof ineens alles zwart wordt voor mijn ogen en er uit mijn mond niks positiefs meer kan uitkomen. Maar goed! Tien minuten later was het weer oké en de rest van de dagen waren goed.

Tot het laatste moment
Het grootste gedeelte van deze vakantie heb ik niet aan geld gedacht en als ik er wel aan dacht heb ik gelaten voor wat het was en er geen aandacht aan gegeven. Gevolg: gezellige dagen in Parijs. Ik denk dat dit mij onbewust toch heel veel energie heeft gekost, want het laatste moment van de vakantie ging het weer even mis. We zouden – voordat de trein vertrok – nog even een aantal uurtjes ‘chllen’ bij Starbucks. Helaas konden we bij Starbucks niet goed zitten en hadden ze geen wc. We besloten om bij een ander restaurant te gaan zitten. Ik keek even snel op de menukaart die buiten stond en zag al hoge prijzen staan. Gelijk werd alles in mijn hoofd weer zwart en kon ik weer niks positiefs zeggen.

Zes euro voor een drankje
Ik besloot om geen drinken te bestellen. Ik besloot om niet gezellig samen met mijn vriend een drankje te drinken. Al gelijk had ik spijt van mijn opmerking. Waarom lukte het mij dan toch niet om niet over geld na te denken. Het is frustrerend, maar ik kan er niet achter komen.  Zo wil ik deze gezellige dagen in Parijs niet eindigen.

De zoveelste les in korte tijd

De afgelopen tijd heb ik vaker momenten gehad waarin het bovenstaande scenario is gebeurd. De een wat heftiger dan de andere. Hoeveel lessen zou ik nog moeten meemaken om het te leren dit onder de knie te krijgen. Moet ik gaan leren om tot tien te tellen, hoe moet ik leren om deze gedachtes aan de kant te zetten. Ik vind het maar al te lastig af en toe.

4 Reacties

  • Mama

    Je beseft in ieder geval wel al dat deze reacties te heftig zijn.
    Bedenk op zulke momentrn eens wat kan er gebeuren als ik gewoon deze pijn /emotie aan ga. Ja het is niet fijn vooor je maar misschien kan t je anderr inzichten geven en je helpen om deze heftige emoties er gewoon te laten zijn en met vriendelijkheid naar jezelf te kijken en de emtie te omarmen., waardoor je ook vriendelijker naar de emoties gaat kijken en de emoties zullen oplossen uiteindelijk. Maar dat vergt veel aandacht en liefde en oefening voor jezelf en tijd.
    Maar dat kan je!!!!!

    • Anneloes Van 't Klooster

      Hoi mama,

      Vandaag hadden wij elkaar natuurlijk ook via de telefoon gesproken. Het is natuurlijk oke om de pijn en emotie aan te gaan. En wat is het ergste wat er kan gebeuren? Precies. Niks.

      Fijn weekend.

  • Nelly van Middendorp

    Beseffen wat er aan de hand is, is stap 1. ( en begin naar verandering ) Komt goed. Al wil je sneller. Wees blij met wat je al signaleert .

    • Anneloes Van 't Klooster

      Hoi Nelly,

      Wat lief dat je weer reageert op mijn bericht! Het is inderdaad goed dat ik wel opmerkte wat er aan de hand was. Op dat moment is het even lastig, maar zoals je zet. Soms wil je sneller, maar dat kan niet (altijd).

      Fijn weekend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: